1. بازرسی بصری و لمسی (مستقیم ترین)
وضعیت سطح: یک قوطی فلزی خشک شده باید عاری از لکه های آب و تراکم باشد و دیواره داخلی باید عاری از قطرات آب قابل مشاهده یا انعکاس مرطوب باشد.
تأیید لمسی: با پوشیدن دستکش تمیز، دیواره داخلی قوطی را لمس کنید. باید احساس خشکی و چسبندگی داشته باشد. اثر انگشت یا چسبندگی جزئی نشان دهنده رطوبت باقیمانده یا ماده تمیزکننده تبخیر نشده است.
جوش ها و گوشه های مرده: روی بازرسی مناطق مستعد تجمع آب تمرکز کنید، مانند جوش های پایین و اتصالات فلنج. از چراغ قوه برای مشاهده سایه ها یا تجمع رطوبت استفاده کنید.
✅ نکته: برای سطوح تاریک یا بازتابنده، زیر نور شدید از زوایای مختلف مشاهده کنید تا از قضاوت نادرست بصری جلوگیری کنید.
2. نظارت بر تغییر وزن (قضاوت کمی)
اصل: تبخیر رطوبت باعث کاهش مداوم وزن قوطی می شود. هنگامی که وزن ثابت می شود، نشان می دهد که خشک کردن اساساً کامل شده است.
روش کار: وزن مرطوب اولیه مخزن را پس از تمیز کردن با استفاده از ترازوی الکترونیکی ثبت کنید.
مخزن را هر 30 دقیقه وزن کنید و منحنی "زمان-وزن" را ترسیم کنید.
هنگامی که اختلاف بین دو توزین متوالی کمتر از 0.5٪ وزن کل باشد، می توان آن را به طور قابل ملاحظه ای خشک در نظر گرفت.
سناریوهای کاربردی: مناسب برای پردازش دسته ای و خطوط تولید خودکار، به ویژه برای استفاده مجدد از مخازن با الزامات تمیزی بالا.
3. نظارت بر رطوبت محیطی (ضمانت کمکی)
محیط خشک کردن ایده آل: رطوبت نسبی باید زیر 60٪ کنترل شود و دما باید در 120 تا 170 درجه (خشک کردن هوای گرم) یا 60 تا 70 درجه (خشک کردن مادون قرمز) حفظ شود.
High Humidity Risk: If the ambient humidity is >70٪، حتی اگر سطح خشک باشد، سطح فلز می تواند به راحتی رطوبت هوا را جذب کند و "تغییر مجدد" را تشکیل دهد. به خصوص در فصل بارانی یا مناطق ساحلی، توصیه می شود از رطوبت گیر یا پاکسازی نیتروژن برای جلوگیری از ورود مجدد رطوبت پس از خشک شدن استفاده کنید.
ابزارهای مانیتورینگ: از دماسنج و رطوبت سنج برای نظارت بر اتاق خشک کن یا محل ذخیره سازی در زمان واقعی استفاده کنید تا مطمئن شوید که فرآیند خشک کردن توسط عوامل خارجی مختل نمی شود.
⚠️ توجه: رطوبت محیط فقط برای مرجع است و نمی تواند جایگزین وضعیت واقعی مخزن شود. باید در ترکیب با دو روش اول قضاوت شود.
